AntykocepcjaTabletka antykoncepcyjna oprócz zabezpieczenia przed niepożądaną ciążą cechuje się wieloma pozytywnymi działaniami i dlatego stosowana jest również i w celach terapeutycznych. U młodych dziewcząt reguluje cykl miesiączkowy. O 90% zmniejsza dolegliwości związane z bolesnym miesiączkowaniem lub zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Obfite miesiączki, prowadzące często do niedokrwistości zmniejszają się w przypadku przyjmowania tabletek w 60-80%.

Doustne środki antykoncepcyjne poprawiają również stany przy trądziku, nadmiernym owłosieniu u kobiet, łysieniu. Ponadto zmniejszają w 50-80% ryzyko zapalenia przydatków. Niezłośliwe choroby piersi ujawniają się rzadziej w trakcie przyjmowania tabletek niż bez ich zażywania. Tabletka obniża również ryzyko zachorowania na raka jajników i błony śluzowej macicy o połowę. Kobiety, u których wystąpią następujące objawy ostrzegawcze w czasie przyjmowania tabletek, powinny skonsultować się ze swoim lekarzem, ponieważ często konieczne jest natychmiastowe odstawienie tabletek:

  • nagłe zaburzenia widzenia lub słyszenia,
  • nagłe zaburzenia kardiologiczne lub zaburzenia ukrwienia mózgowego (zawroty głowy, nudności, bóle głowy),
  • zakrzepica lub zatorowość,
  • nagłe bóle lub obrzęk nóg,
  • migrena lub silne bóle głowy, które ujawniają się po raz pierwszy lub których nasilenia się zwiększa,
  • ciśnienie krwi powyżej 140/90 mm Hg u kobiet mających wcześniej ciśnienie prawidłowe,
  • żółtaczka,
  • zapalenie wątroby, nagłe dolegliwości w okolicy nadbrzusza,
  • utrzymujący się lub zwiększający świąd,
  • szybkie powiększanie się „guzów” w macicy i/lub w sutkach,
  • pierwszorazowe wystąpienie lub zwiększenie częstości napadów padaczkowych,
  • przed i po dużych operacjach (4-6 tygodni),
  • w przypadku dłuższego nieruchomienia z powodu choroby lub wypadku,
  • w czasie ciąży.

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych są:

  • zawał serca,
  • udar mózgu,
  • zarostowa choroba tętnic obwodowych,
  • chromanie przestankowe,
  • zakrzepica żył,
  • zatorowość,
  • guzy hormonozależne: sutka, macicy, jajników,
  • ciężka cukrzyca ze zmianami w obrębie naczyń,
  • nieuregulowane nadciśnienie tętnicze,
  • podwyższone wartości trójglicerydów – słabo poddające się leczeniu,
  • ostre i ciężkie choroby wątroby, nieustalonego pochodzenia krwawienia z pochwy.

autor: lek.med. Izabela Siemion-Pieńczykowska